In het donkere tranendal werd een stuk van de waarheid ontsluierd. Weer een laag van de leugen werd afgeworpen.

In de spiegel verscheen een stukje authenticiteit dat zich steeds duidelijker aftekende. De tranen verdampten, de wonde heelde. Waar het donker was, werd het licht. Waar het lawaai weelderig tierde, werd het stil. De rust keerde weer, alsof ze nooit was weggeweest. Maar niemand had iets gemerkt. Gelukkig maar. Alleen de therapeut.